beUnited Pancras Pouw MKB en boeren in de knel

MKB en boeren in de knel, zoeken verbinding

WE MOETEN SAMEN WERKEN EN SAMEN LEVEN

Veel MKB-ondernemers en boeren voelen zich in hun bestaan bedreigd. Zij zouden meer verbinding met elkaar moeten zoeken, was de conclusie op een bijeenkomst van belangenbehartiger beUnited. “We zijn met veel meer dan we denken.”

Hoe zorgen we ervoor dat MKB en boeren zich vrij voelen om nee te zeggen tegen het huidige beleid van de overheid? Dat was de best wel gewaagde vraag die leden van beUnited, ‘s lands grootste belangenbehartigingsorganisatie voor het midden- en kleinbedrijf, zich stelden bij een bijeenkomst deze week in Utrecht.

“Op dit moment,” zei beUnited – oprichter Pancras Pouw tegen het gezelschap van ondernemers, advocaten, consultants, IT’ers en psychologen dat zich had verzameld in de prachtige Metaal Kathedraal van de Ecologische Sociëteit Nederland, “regeert de angst.” Wat kunnen we doen, vroeg hij, om die angst te overwinnen? “Welke andere emotie zou de angst kunnen overvleugelen – en hoe kunnen we die introduceren in de samenleving?”

Wat kunnen we doen, vroeg hij, om die angst te overwinnen?

Het zijn bijna existentiële vragen, die je tot voor kort niet zo snel zou horen op een bijeenkomst van ondernemers. Ze tekenen de penibele situatie waarin een groot deel van het MKB en agrarische sector zich bevindt. Veel ondernemers voelen zich in het nauw gedreven door de overheid, die hen tot uitvoerder maakt van een steeds repressiever beleid. Velen zijn financieel hard geraakt door de coronamaatregelen. Ze hebben daarnaast te maken met stijgende kosten voor energie, grondstoffen en materialen, en inkoopproblemen door lange aanvoerlijnen en concurrentie van grote concerns die de markt in toenemende mate controleren.

De leden van beUnited zijn het erover eens dat het grootbedrijf in de coronacrisis terrein gewonnen heeft op midden- & kleinbedrijf. Veel MKB-ondernemers en boeren voelen zich in de steek gelaten. “Wij zijn de enigen die belasting betalen,” zo stelden diverse aanwezigen. “Het grootbedrijf betaalt niets. Maar wij krijgen alle klappen.” De boeren “zijn opgevreten door de Rabobank” en moeten grootschalig produceren om te overleven, zei een ander. Eén deelnemer verwoordde de centrale vraag op de bijeenkomst dan ook anders: “Hoe zorgen we ervoor dat het MKB en de boeren niet omvallen?”

“Hoe zorgen we ervoor dat het MKB en de boeren niet omvallen?”

Gebrek aan zingeving

De eerste vraag die de deelnemers zich stelden is waar de huidige angstcultuur vandaan komt. “Iedereen heeft het gevoel dat hij er alleen voor staat,” verklaarde een ondernemer uit Amsterdam. Er heerst niet zozeer angst voor corona of de overheid, maar vooral “angst voor uitsluiting”. Veel ondernemers durven niet tegen de stroom in te roeien.

“Het geloof in God is vervangen door geloof in de overheid,” verklaarde een ander. “Mensen willen niet twijfelen aan de goedheid van de overheid, dan valt de basis onder hun bestaan weg.”

 “Er is gebrek aan zingeving. Mensen weten niet meer waar ze staan. Ze hebben geen doel om voor te leven.” Ook de “verbinding met de natuur is weg. Alles is een product geworden. Zelfs onze kinderen zijn een product.” We staan op een kruispunt, zei een deelnemer, “tussen technocratie versus een sociale samenleving. Worden mensen tot robots gemaakt, of maken we van robots meer mensachtige wezens?”

“Iedereen denkt dat hij er alleen voor staat”

Een nieuw geloof

Dat het anders moet, was voor iedereen duidelijk. Maar hoe? “Verbinding zoeken” was het meest gehoorde antwoord. “We moeten samen-werken en samen-leven. Dat kan alleen buiten de heersende systemen om. Het vergt nieuwe politieke en economische structuren,” zei een vertegenwoordiger van de Ecologische Sociëteit Nederland. “We moeten het MKB en boeren aan elkaar verbinden,” voegde zij hieraan toe. “Als we niet oppassen worden we straks alleen gevoed door grote concerns.”

“We moeten ondernemers weer vertrouwen geven, was een andere suggestie. “Meer zelfcontrole. Dat kan door lokaal te werken. We moeten af van de lange aanvoerlijnen. We zijn met veel meer dan we denken.”

“Het draait om bewustzijn,” suggereerde een deelnemer. “We hebben een nieuw geloof nodig.” Eén ondernemer concludeerde dat er “een enorme kans ligt op nieuwe vormen van samenwerking. Ondernemers snakken naar positief nieuws en positieve initiatieven.”

Er waren ook meer praktische oplossingen, zoals je van ondernemers zou verwachten. Digitale platforms, zoals Citizens Island, en andere zogeheten Decentralized Autonomous Organizations (DAO’s), die directe democratie mogelijk maken via blockchain-technologie. Een nog praktischer voorstel: een reclamecampagne op t.v. voor en na het journaal. En: “geef ondernemers een telefoonnummer dat ze kunnen bellen voor hulpvragen als ze last krijgen van overheidscontroles. Zo help je ze over de angstdrempel. Wie eenmaal niet meer in Sinterklaas gelooft, kan niet meer terug.”

beUnited is…. omdat wij zijn!

Bij beUnited gaan we uit van het diepgewortelde mensbesef, dat wij allen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. beUnited is de krachtigste belangenorganisatie van, vóór en dóór het MKB, waar de mens, ondernemerschap, toewijding in delen en relaties tussen mensen onderling centraal staan. beUnited is…. omdat wij zijn!

beUnited Memberships

Wordt ook beUnited Member

Het beUnited Membership is speciaal ingericht om Midden & Klein Bedrijf (MKB) ondernemers, financieel zo laagdrempelig mogelijk (24/7) toegang te geven tot Belangenbehartiging en erkende hoogwaardige specialisten op het gebied van Ondernemerschap en Juridische & HR kwesties, zonder dat het extra veel tijd, omzet, (te hoge) kosten en energie met zich mee brengt. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing

Hoe kon de wereld worden overweldigd door een ziekte zonder symptomen??

De afgelopen maanden heb ik veel gelezen over de sociale, maatschappelijke, virologische, immunologische en geneeskundige aspecten van het SARS-CoV-2 virus en de ziekte COVID-19, die het, zij het in een kleine minderheid, veroorzaakt.

“Er zijn twee manieren waarop mensen worden gestuurd: maak ze allereerst bang en demoraliseer ze vervolgens. Een goed opgeleid, gezond en zelfverzekerd volk is moeilijker te besturen.”

Biologen vertellen elkaar verhalen. Deze verhalen kunnen veel acroniemen bevatten en vreemde en prachtige werkwoorden en zelfstandige naam-woorden gebruiken, maar, in tegenstelling tot bijvoorbeeld wiskunde, is het mechanisme waarmee biologen hun wetenschap overbrengen, voornamelijk via hun taalgebruik. In tegenstelling tot werken van creatief schrijven, moet de taal die door biologen wordt gebruikt echter exact zijn, omdat slechte verwoording kan leiden tot slechte wetenschap. Dat is de reden waarom het me zo verontrustte toen ik de volgende verklaring voor het eerst las:

“Een derde van de mensen met COVID-19 heeft geen symptomen.”

De meer technisch correcte verklaring (ervan uitgaande dat “een derde” juist is) is:

“Een derde van de mensen die besmet zijn met (correcterpositief testen op) het SARS-CoV-2-coronavirus, heeft geen symptomen.”

Dus waarom deed de eerste uitspraak mijn biologische nekharen zo sterk overeind staan, terwijl beide uitspraken op het eerste gezicht in wezen erg op elkaar lijken? Eenvoudigweg omdat ze vanuit een biologisch perspectief fundamenteel verschillend zijn. De eerste bewering veronderstelt het bestaan ​​van een ziekte zonder symptomen, d.w.z. een ziekte die niet te onderscheiden is van gezond zijn, terwijl de tweede bewering stelt dat een virale infectie niet noodzakelijk tot een ziekte leidt. Het is geen kwestie van semantiek, maar exactheid: het door elkaar halen van deze twee concepten is zo fundamenteel, dat, wanneer ik het in een artikel had ingediend bij een van mijn professoren, het een ‘dikke onvoldoende’ zou hebben opgeleverd. Toch is dit precies de onnauwkeurige taal die tijdens de COVID-19-pandemie is gebruikt en niet door studenten die hun vakgebied nog onderzoeken, maar door ervaren seniorwetenschappers die, naar men mag aannemen, goed op de hoogte zijn van wat ze zeggen.

Je zou kunnen stellen dat dit onbelangrijk is, want het idee dat iemand het coronavirus in zich heeft en over kan brengen, zonder het te beseffen, moet met name duidelijk worden overgebracht en de eerste verklaring is een eenvoudige manier om dit aan niet-ingewijden te doen.

Deze veronderstelling behandelt echter niet alleen het publiek alsof het kinderen zijn, die de nuances van infectie en ziekte niet kunnen begrijpen, maar ik wil duidelijk maken dat de tweede verklaring net zo gemakkelijk te begrijpen is als de eerste. Nee, de reden om een ​​ziekte zonder symptomen te creëren is gebaseerd op een diepgaande beslissing, een beslissing die naar mijn mening is genomen met de initiële bedoeling om naleving te bewerkstelligen, maar die sinds het begin onze hele reactie op COVID-19 is gaan domineren.

Laten we als eerste eens bezien waarom het een gebrekkig concept is om ​​ziekte te definiëren, als puur gebaseerd op de aanwezigheid van een ziekteverwekker. Dit wordt het best geïllustreerd door te verwijzen naar een ander virus, het Epstein-Barr Virus (EBV). Het wordt u vergeven als u nog nooit van dit virus hebt gehoord, maar in wezen is dit virus een van de meest succesvolle ziekteverwekkers bij mensen, omdat bijna iedereen ermee besmet is. De meeste mensen worden er vroeg in hun leven mee geïnfecteerd en zodra dit gebeurt, vestigt EBV zich in uw B-lymfocyten (de witte bloedcellen in uw immuunsysteem die verantwoordelijk zijn voor het maken van antilichamen) waar het uw hele leven rustig blijft bestaan. Zo nu en dan wordt het virus actief en maakt kopieën van zichzelf die in de mond terechtkomen, een proces waarvan u zich geheel onbewust bent terwijl het bezig is. Problemen met EBV treden over het algemeen op als u niet vroeg in uw leven geïnfecteerd raakt, maar een infectie weet te vermijden totdat u veel ouder bent. Als u dan besmet raakt met EBV, kunt u een ziekte krijgen die Mononucleosis Infectiosa wordt genoemd, of in lekentaal, de ziekte van Pfeiffer. Dit gebeurt met name bij jonge volwassenen zodra ze geïnteresseerd raken in nauw lichamelijk contact met leden van het andere (of hetzelfde) geslacht… daarom wordt de ziekte van Pfeiffer soms “de kusziekte” genoemd.

Laten we nu de nieuwe asymptomatische COVID-19-orthodoxie toepassen op EBV (Epstein-Barr Virus), waarbij we het hebben van een ziekte definiëren, puur door de aanwezigheid van een viraal genoom. Volgens deze definitie lijdt dan bijna iedereen in het Verenigd Koninkrijk (en de wereld) aan een nieuwe ziekte: de asymptomatische ziekte van Pfeiffer. Wanneer we dan een massale screeningscampagne zouden starten, zouden we miljoenen ‘gevallen’ van asymptomatische ziekte van Pfeiffer ontdekken, alleen al in Engeland!

Dit is natuurlijk complete onzin. We ‘lijden’ niet allemaal aan een asymptomatische ziekte van Pfeiffer. Deze ziekte vereist een besmetting door het Epstein-Barr virus, maar een besmetting met dit virus leidt niet noodzakelijk tot de ziekte van Pfeiffer. Hetzelfde geldt voor COVID-19 en SARS-CoV-2 en daarom is het concept van asymptomatische COVID-19 als een ziekte net zo belachelijk als dat van de asymptomatische ziekte van Pfeiffer.

Maar zoals het geval is met EBV, betekent besmetting met SARS-CoV-2 wél, dat je het nog steeds kunt doorgeven, zelfs als je niet ziek bent. Dit is echter een kwestie van gradatie. De reden dat mensen gezonde dragers kunnen zijn, is simpelweg omdat ze minder virale replicatie met daardoor een lagere virale belasting hebben en daarom zijn ze niet ziek. Als de lagere niveaus van SARS-CoV-2 bij een asymptomatisch persoon voldoende zouden zijn om te betekenen dat zo’n persoon net zo besmettelijk was als iemand mét symptomen, dan is vanuit een infectiviteitsperspectief het onderscheid tussen asymptomatische dragers en mensen met COVID-19 natuurlijk niet belangrijk. Onze verklaring zou daarom moeten luiden:

“Een derde van de mensen, besmet met het SARS-CoV-2-coronavirus, heeft geen symptomen maar is net zo besmettelijk als die mét COVID-19.”

Deze situatie zou echter betekenen dat het R-getal voor SARS-CoV-2 waarschijnlijk veel groter zou zijn dan het is en dat zowel de coronavirus-besmetting als de ziekte COVID-19 in het begin van vorig jaar als één enorme vloedgolf over de bevolking zouden zijn gestort. Dit was niet het geval en het bewijs is overduidelijk dat gezonde, asymptomatische dragers (en presymptomatische patiënten) veel minder besmettelijk zijn dan mensen met symptomen en de ziekte (zie Will Jones’ samenvatting van COVID-19-feiten voor verwijzingen naar ondersteunend bewijs).

Aangezien dit allemaal, voor eenieder die ooit in de buurt van een biologiehandboek is geweest, zo overduidelijk is, kan er maar één redelijke conclusie worden getrokken over het ontstaan ​​van ‘de asymptomatische ziekte’, namelijk dat het niet door een bioloog is gepubliceerd, maar door individuen wier doel het niet is om accurate informatie aan het publiek over te brengen, maar iets anders: angst en onzekerheid. (Waarschijnlijk op de ‘Scientific Pandemic Insights Group on Behaviors (SPI-B)’ van de Britse overheid)

Het effect van de asymptomatische ziekte is, dat de scheidslijn tussen gezond zijn en ziek zijn vervaagd, waardoor mensen, bewust of onbewust, een deel van hun inzichten over symptomatische COVID-19 zullen overdragen en toepassen op asymptomatisch COVID-19. Dat wil zeggen, dat de afwezigheid van symptomen op de een of andere manier niet relevant lijkt en dat je, hoewel je je goed voelt, eigenlijk lijdt aan een dodelijke ziekte. Dit creëert natuurlijk angst, angst voor jezelf (…stel dat ik het heb?) en angst voor alle anderen (…ze zien er goed uit, maar stel dat ze het hebben?). Deze angst is heel handig als u het gedrag van mensen wilt beheersen en naleving van beleid, ontworpen om de verspreiding van COVID-19 te beperken, wilt stimuleren. Het probleem is echter, dat het asymptomatische monster dat is gecreëerd als een mechanisme om naleving te garanderen, al snel alles begint te beheersen, omdat u deze ziekte zonder symptomen nu onder controle moet houden.

Het eerste dat een asymptomatische ziekte nodig heeft, is een manier om te identificeren wie eraan lijdt. Asymptomatische personen hebben per definitie geen verschijnselen en om te bepalen wie ziek is, hebben we dus een test nodig. We hebben niet alleen één test nodig, maar, omdat iedereen die gezond is stilletjes aan deze ziekte kan lijden zullen we véél tests nodig hebben. En omdat gezonde mensen ziek kunnen worden zonder enige verandering in hoe ze zich voelen of eruit zien, moet het testen eindeloos doorgaan. Omdat de ziekte alleen wordt gedefinieerd door de aanwezigheid van het virus, worden positieve screeningresultaten (echte of valse positieven) natuurlijk ‘besmettingen’, wat de aanhoudende aanwezigheid van de asymptomatische ziekte bevestigt. Testen leidt zo tot meer testen.

De hele reeks niet-farmaceutische interventies – inclusief lockdowns – zou kunnen worden gezien als logische stappen in de bestrijding van de ​​asymptomatische ziekte. Als zieke mensen geen symptomen hebben, moeten we in het dagelijks leven strategieën gebruiken om hen te beheersen. In feite moeten we de hele bevolking behandelen alsof ze ziek is en met dit in het achterhoofd maatregelen nemen voor de hele samenleving. Dit leidt in feite tot ‘omgekeerde quarantaine’ waarbij we de gezonden opsluiten om te proberen de weinige echt zieke mensen te beschermen.

Evenzo wordt invoering van vaccinpaspoorten gedreven door de noodzaak om asymptomatische ziekte te beheersen, omdat we er alleen zeker van kunnen zijn dat uw gebrek aan symptomen geen reden tot bezorgdheid is, door te bewijzen dat u een medische interventie heeft ondergaan. Maar, immuun zijn weerhoudt een persoon er niet van om besmet te raken met SARS-CoV-2, het betekent alleen dat hun immuunsysteem deze infectie sneller en effectiever herkent en afhandelt, met als gevolg dat ze mogelijk nooit symptomen zullen ontwikkelen. Met andere woorden, vaccinatie biedt geen bescherming tegen asymptomatische COVID-19 en een voldoende gevoelige test zal asymptomatische ‘besmettingen’ onder de populatie die immuun is blijven detecteren. Voorstanders van vaccinpaspoorten erkennen dit volmondig en stellen (terecht) dat als immune personen besmet zijn met het coronavirus, ze een lagere virale last zullen dragen en dus minder besmettelijk zijn.  Vervolgens demoniseren ze echter niet-gevaccineerde, niet eerder behandelde, gezonde individuen omdat ze asymptomatische dragers zouden kunnen zijn. In werkelijkheid zijn gezonde mensen gezond en zelfs als ze drager zijn, is het onwaarschijnlijk dat ze andere mensen besmetten in normale sociale situaties, ongeacht de vaccinatiestatus. Als u het idee ondersteunt dat asymptomatische COVID-19 ‘lijders’ een belangrijke bron van infectie zijn, zou men zelfs kunnen stellen dat we vaccinatiecertificaten nodig hebben om de niet-gevaccineerde tegen de gevaccineerde te beschermen!

Ten slotte is er de hele kwestie van mutaties. Het is duidelijk dat een nieuwe, virulentere, dodelijkere stam van het coronavirus, die de huidige immuniteit ontwijkt, zeer zorgwekkend is, omdat het in wezen de klok terug zou zetten naar het begin van de pandemie: in feite is het een nieuwe ziekte. Maar omdat we het onderscheid tussen infectie en ziekte hebben vervaagd en onze focus ligt op de aanwezigheid (en volgorde) van virale genomen, wordt elke nieuwe variant nu behandeld alsof het daadwerkelijk een nieuwe ziekte is. Dit drijft op zijn beurt de noodzaak om te blijven testen (steeds meer nieuwe varianten op te pikken) en ‘de verspreiding van besmettingen’ te beheersen, ongeacht de ernst van de ziekte die ze veroorzaken of de eerdere immuniteit binnen de bevolking.

Nogmaals, testen leidt tot meer testen in een eindeloze cyclus die nooit zal stoppen, tenzij wij besluiten om ermee te stoppen.

Wat dit allemaal in de praktijk betekent, is dat het beheersen van asymptomatisch COVID-19 de focus is geworden van het coronabeleid van de regering, maar als we teruggaan naar de oorspronkelijke (foute) verklaring over asymptomatisch COVID-19 en deze omwisselen, krijgen we:

“Tweederde van de mensen met COVID-19 heeft symptomen.”

Dit zou natuurlijk moeten zijn: “Drie derde (alle!) van de mensen met COVID-19 heeft symptomen”, maar het punt dat ik wil maken is, dat in het volle zicht verborgen, het een feit is dat de meeste mensen die besmet zijn met SARS-CoV-2 in verschillende mate ziek worden.

We weten ook dat mensen mét symptomen verantwoordelijk zijn voor het grootste deel van de verdere overdracht van de infectie (zie opnieuw de samenvatting van Will Jones voor bewijs). Dus als we een effectief beleid zouden creëren om COVID-19 te beheersen, zouden we onze inspanningen richten op de zieken, omdat we daar het meeste waar voor ons geld krijgen.

Wat zou dit in de praktijk betekenen?

Ten eerste zouden we alleen diagnostische testcapaciteit nodig hebben voor de minderheid van de bevolking, die mét symptomen, in plaats van op industriële schaal te testen om asymptomatische COVID-19 aan te pakken. Ten tweede zouden beperkingen alleen moeten worden gericht op zieke mensen en dit zou ook veel gemakkelijker zijn. Niet alleen omdat deze personen gemakkelijker te vinden zijn, maar omdat zieke mensen zich ook gedragen alsof ze, nou ja, ziek zijn en als zodanig niet veel aanmoediging nodig hebben om te voorkomen dat anderen ziek worden. (“Kom niet te dichtbij, het gaat niet zo goed met me.”) Ze zouden waarschijnlijk ook niet willen gaan werken, of de sportschool, de kroeg, of oma bezoeken. Deze beperkingen zouden in tijd beperkt zijn, aangezien ze alleen van toepassing zijn op iemand wanneer die ziek is. We zouden de miljarden euro’s die bespaard zouden worden, kunnen aanwenden om de economie niet te vernietigen, door vergeefse pogingen om de hele gezonde bevolking in quarantaine te plaatsen, ter ondersteuning van deze individuen totdat ze genezen waren. We zouden kunnen investeren in extra capaciteit in de gezondheidszorg, om een ​​toename van ziekenhuisopnames te managen en middelen te richten op verbeterde behandelingen, in plaats van op het testen en beheersen van gezonde mensen. De noodzaak van vaccinatiecertificering wordt irrelevant, omdat gezonde mensen als gezonde mensen worden behandeld en nieuwe varianten pas zorgwekkend worden als ze individuen zieker maken. In wezen zouden we kunnen stoppen met het behandelen van COVID-19 als een speciaal geval met alle bijkomende schade die dit veroorzaakt aan niet-COVID-19-gerelateerde gezondheid en het kunnen behandelen zoals we zouden doen met elke andere potentieel ernstige infectie. Niets van dit alles is verrassend, want het is gebaseerd op eeuwenlang verzamelde wijsheid over het beheersen van infectieziekten. Helaas heeft de creatie van en focus op asymptomatische ziekte onze aandacht afgeleid van echte ziekte en hebben we enorme hoeveelheden tijd, moeite en geld verspild.

De mededeling krijgen, dat men een ernstige ziekte heeft, kan verwoestend nieuws zijn, niet alleen voor de persoon in kwestie, maar ook voor de mensen om hen heen. Zelfs als dit nieuws wordt ingekleed in termen als ‘positieve behandelresultaten’, is het bijna onmogelijk om niet bang te zijn en honderden ‘wat als’-scenario’s door je hoofd te laten gaan. Ongeacht hoe je je vandaag voelt, zorgen zijn allemaal gebaseerd op verwachtingen en hoe je je morgen zult voelen. Normaal gesproken zouden clinici een zorgplicht jegens hun patiënten moeten tonen en tijd besteden aan het bespreken van een diagnose inclusief het ondersteunen van hun patiënten om dit nieuws te verwerken. Voor COVID-19 echter, ontvangen mensen de resultaten van hun diagnose zonder enige ondersteuning. Erger nog, via ‘contact monitoring’ kunnen ze dit nieuws zelfs geheel ongevraagd ontvangen; stel je voor dat een volslagen vreemde je zou bellen om je te vertellen dat je misschien kanker hebt? Dan, in plaats van steun en troost te bieden, wordt geëist dat mensen zichzelf afsluiten voor anderen (zelfisolatie); je bent ziek, maar in je eentje. Dit alles heeft gevolgen, vooral voor degenen die het concept van asymptomatisch COVID-19 hebben aanvaard en het is dan ook niet verwonderlijk dat sommige mensen zich moeten vastklampen aan het dragen van maskers, sociale afstand en lockdowns. Uiteindelijk blijkt dat – ironisch genoeg – asymptomatisch COVID-19 misschien toch niet asymptomatisch is, omdat voor een aantal kwetsbare mensen het bestaan ​​van deze asymptomatische ziekte het potentieel heeft om hen ziek te maken – ziek van angst, zorgen en spanningen.

De auteur, die anoniem wenst te blijven, is senior-onderzoeker bij een farmaceutisch bedrijf.

BRON

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
Ondernemers bundelen krachten op platform voor vaccinvrije toegang

Ondernemers bundelen krachten op platform voor vaccinvrije toegang

P E R S B E R I C H T

Iedereen welkom zonder vaccin of test bij winkels en bedrijven op keuzevrijbijmij.nl

Ondernemers bundelen krachten op platform voor vaccinvrije toegang

HOUTEN, dinsdag 21 september 2021

Winkels, artsen, restaurants en andere dienstverleners waar je altijd welkom bent, met of zonder test of vaccin, zijn vanaf vandaag te vinden op de website keuzevrijbijmij.nl. Op dit platform kunnen mkb-bedrijven zich uitspreken voor een vrije samenleving waarin niemand wordt buitengesloten.

Hiertoe heeft de Stichting Vrij Bij Mij een strategische alliantie gesloten met MKB-belangenorganisatie beUnited. beUnited is met 39.000 leden een krachtige belangenbehartiger voor zelfstandige ondernemers.

‘Nu miljoenen mensen op basis van individuele keuzes over lichaam en gezondheid worden uitgesloten van deelname aan de maatschappij, wordt het tijd voor ondernemers te laten zien dat ze staan voor een samenleving zonder polarisatie en medische discriminatie,’ aldus Pancras Pouw, voorzitter en oprichter van beUnited.

Op de website keuzevrijbijmij.nl zijn bedrijven en instellingen te vinden die hun deur altijd voor iedereen open hebben staan, ongeacht of iemand wel of niet gevaccineerd of getest is. ‘Wij steunen dit platform ten volle’, vervolgt Pouw. ‘Mensen moeten weten waar ze terecht kunnen voor uitgaan, boodschappen, tandarts, kapper of waar men ook behoefte aan heeft.’

‘We zien gelukkig dat steeds meer ondernemers zich durven uit te spreken voor een vrije samenleving zonder medische apartheid’, stelt Olaf Weller, die met 20 andere vrijwilligers de website opzette. ‘Ondernemers die de moed hebben om te kiezen voor dat wat menselijk is en goed voelt in plaats van zich te laten leiden door angst. Naast het in kaart brengen van het aanbod van bedrijven en dienstverleners waar je altijd welkom bent, wil Keuze Vrij Bij Mij een rol spelen om dit bewustzijn te vergroten. Samen kunnen we de wereld creëren die we voor ogen hebben.’ Inmiddels registreerden zich al duizenden MKB-bedrijven, ZZP-ers, dienstverleners en zorgverleners op keuzevrijbijmij.nl

Keuzevrijbijmij.nl is onderdeel van Stichting Vrij Bij Mij. Het doel van de stichting is het mogelijk maken voor alle Nederlanders om vrij te blijven kiezen rond lichaam en gezondheid. De stichting tracht dit te bereiken door mensen in Nederland met elkaar te verbinden die op onvoorwaardelijke wijze producten en diensten willen uitwisselen.

beUnited Memberships

Wordt ook beUnited Member

Het beUnited Membership is speciaal ingericht om Midden & Klein Bedrijf (MKB) ondernemers, financieel zo laagdrempelig mogelijk (24/7) toegang te geven tot Belangenbehartiging en erkende hoogwaardige specialisten op het gebied van Ondernemerschap en Juridische & HR kwesties, zonder dat het extra veel tijd, omzet, (te hoge) kosten en energie met zich mee brengt. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
Ondernemers bundelen krachten op platform voor vaccinvrije toegang

Keuze Vrij Bij Mij en beUnited slaan handen ineen voor keuzevrijheid bedrijfsleven

Keuze Vrij Bij Mij en beUnited hebben een strategisch partnership gesloten met als doel dat zoveel mogelijk MKB bedrijven zich uitspreken voor een vrije samenleving waarin niemand wordt buitengesloten. ‘Nu miljoenen mensen op basis van individuele keuzes over lichaam en gezondheid worden uitgesloten van deelname aan de maatschappij, wordt het tijd voor ondernemers te laten zien dat men staat voor een samenleving zonder polarisatie en medische discriminatie.’ aldus Pancras Pouw (beUnited) 

Weten waar men terecht kan voor bezoek aan café, restaurant, winkel, dokter of tandarts

Op het platform van Keuze Vrij Bij Mij zijn bedrijven en instellingen te vinden die hun deur altijd voor iedereen open hebben staan, ongeacht of iemand wel of niet gevaccineerd of getest is. ‘Wij steunen dit platform ten volle.’ zegt Pancras Pouw oprichter van beUnited.nl, het krachtigste zakelijke netwerk van, vóór en dóór MKB ondernemers, directeuren en managers in Nederland. ‘Mensen moeten weten waar ze terecht kunnen voor uitgaan, boodschappen, dokters- of tandartsbezoek, de kapper of waar men ook behoefte aan heeft.’ Pouw vervolgt ’Wij zullen Keuze Vrij Bij Mij daarom actief onder de aandacht brengen, we hopen dat MKB ondernemers durven te laten zien dat zij voor een vrije samenleving zonder uitsluiting staan.’

Wij zullen Keuze Vrij Bij Mij daarom actief onder de aandacht brengen, we hopen dat MKB ondernemers durven te laten zien dat zij voor een vrije samenleving zonder uitsluiting staan

Meer ondernemers durven zich uit te spreken

‘We zien gelukkig dat steeds meer ondernemers zich durven uit te spreken voor een vrije samenleving zonder medische apartheid.’  stelt Olaf Weller. ‘Ondernemers die de moed hebben om te kiezen voor dat wat menselijk is en goed voelt in plaats van zich te laten leiden door angst. Naast het in kaart brengen van het aanbod van bedrijven en dienstverleners waar je altijd welkom bent, wil Keuze Vrij Bij Mij een rol spelen om dit bewustzijn te vergroten. Samen kunnen we de wereld creëren  die we voor ogen hebben.’ Inmiddels registreerden zich al duizenden MKB bedrijven, ZZP-ers, dienstverleners en zorgverleners op keuzevrijbijmij.nl

We zien gelukkig dat steeds meer ondernemers zich durven uit te spreken voor een vrije samenleving zonder medische apartheid

Partnership hoognodig

‘Helaas is dit partnership hoognodig. Belangenorganisaties zoals MKB Nederland en VNO-NCW spelen inmiddels zelf voor dokter, werken actief mee met het opvoeren van sociale druk en wakkeren, door het beleid van de overheid blind te volgen, polarisatie, discriminatie en medische apartheid aan’, aldus Pouw. Dit terwijl er meer dan genoeg reden is om hier zeer kritisch over te zijn en juist de belangen van ondernemers en de samenleving als geheel voorop te stellen.’ aldus Weller. ‘Met dit partnership tussen Keuze Vrij Bij Mij en beUnited laten we de belangrijke verbindende geluiden horen die breed leven onder ondernemers. Want, wie wil er nu een samenleving waarin angst, controle en uitsluiting de norm zijn? Wij niet in ieder geval.’ sluit Pouw af.

Want, wie wil er nu een samenleving waarin angst, controle en uitsluiting de norm zijn? Wij niet in ieder geval.’

beUnited Memberships

Wordt ook beUnited Member

Het beUnited Membership is speciaal ingericht om Midden & Klein Bedrijf (MKB) ondernemers, financieel zo laagdrempelig mogelijk (24/7) toegang te geven tot Belangenbehartiging en erkende hoogwaardige specialisten op het gebied van Ondernemerschap en Juridische & HR kwesties, zonder dat het extra veel tijd, omzet, (te hoge) kosten en energie met zich mee brengt. 

De ware vrijheid vieren door Bob de Wit beUnited

De ware vrijheid vieren | Speech Prof.Dr. Bob de Wit

De ware vrijheid vieren

Om te begrijpen waar we ons bevinden helpt het vaak om naar het verleden te kijken. Dat geeft de nodige afstand om menselijke dynamieken te doorgronden en te herkennen.

De mens is niet veel veranderd, tenminste niet zolang het bewustzijn op zichzelf laag blijft. Machtsstructuren zijn nog steeds hetzelfde en leiden tot onderdrukking van het volk…totdat het volk dat niet meer accepteert.

Prof.Dr. Bob de Wit legt in zijn speech De ware vrijheid vieren, op een uitstekende wijze uit hoe wij zelf verantwoordelijk zijn voor vrijheid.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
'Coronasteun brengt zzp'ers vaak diep in problemen'

‘Coronasteun brengt ZZP vaak diep in problemen’ | Nationale ombudsman

Te strenge regels, gebrek aan maatwerk en onmogelijke eisen: voor veel zzp’ers dreigen ondanks en soms juist dankzij noodsteun grote financiële problemen, blijkt uit onderzoek van de Nationale Ombudsman.

In het kort

  • Uit 500 klachten van zzp’ers concludeert de ombudsman dat de regels rond noodsteun deze groep vaak in de problemen heeft gebracht.
  • Lokale verschillen en onduidelijke bureaucratie maken dat veel van hen steun moeten terugbetalen of niet ontvangen.
  • Gemeenten bereiden zich voor op een toename van het aantal ondernemers dat in de schulden belandt.
  • Zzp’ers en kleine ondernemers hebben gemiddeld een belastingschuld van €15.000 tot €20.000.

Op een meldpunt dat de nationale ombudsman Reinier van Zutphen opende om de problemen van zzp’ers in kaart te brengen, kwamen 500 klachten binnen. ‘Mensen die ons voorheen niet nodig hadden – ondernemers doen het natuurlijk het liefste zelf – wisten ons ineens massaal te vinden’, aldus Van Zutphen. Ondernemers moeten vaak grote sommen geld terugbetalen, omdat er bij de aanvraag administratieve fouten zijn gemaakt.

Geen maatwerk

De ombudsman voorziet grote problemen als de kleine ondernemers straks hun uitgestelde belastingschuld en te veel ontvangen noodsteun moeten terugbetalen. Van de €16 mrd belastingschuld die uitstaat bij ondernemers, moet ongeveer de helft komen van zzp’ers en kleine ondernemers. Gemiddeld hebben die een schuld van €15.000 tot €20.000.

Zo blijkt bijvoorbeeld uit recente cijfers van de gemeente Amsterdam dat bijna een op de tien Amsterdamse zzp’ers die gebruik heeft gemaakt van de Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemer (Tozo) schulden heeft opgebouwd. Van Zutphen: ‘Gemeenten moeten zich opmaken voor zzp’ers die in de problemen komen. Ondernemers moeten de ruimte krijgen om de buffers die zij hebben verbruikt in de coronacrisis weer op te bouwen.’

Ruwheid van regelgeving

Uit een analyse van de meldingen komen vier knelpunten naar voren die de problemen van zzp’ers vergrootten (zie kader). De referentieperiode op basis waarvan de hoogte van de steun werd berekend en de partnertoets werden het vaakst genoemd. Daarnaast zorgde de ‘ruwheid’ van de regelgeving ervoor dat veel mensen buiten de boot vielen.

De ombudsman, die benadrukt het knap te vinden dat de steunmaatregelen überhaupt zo snel opgetuigd werden, vindt het nu hoog tijd voor maatwerk. ‘Mensen die tussen wal en schip zijn gevallen moeten óók geholpen worden.’

Knelpunten die zorgen voor grote problemen bij kleine ondernemers

  1. Door de strenge partnertoets, die het recht op steun wegneemt als de partner van de zzp’er te veel verdient, konden de vaste lasten vaak niet worden betaald.
  2. Niet alle gemeenten maakten ruimhartig gebruik van de Tijdelijke Ondersteuning Noodzakelijke Kosten (Tonk), waarmee zzp’ers hun vaste (woon)lasten zouden kunnen opvangen.
  3. Doordat het werk niet ondergebracht kan worden in een juiste categorie (met behulp van een zogenaamde SBI-code), hadden ondernemers soms geen recht op steun die bedoeld was voor zwaar getroffen sectoren.
  4. De referentieperiode die bepaalt of een zzp’er recht heeft op Tegemoetkoming Vaste Lasten, geeft vaak geen goed beeld waardoor kleine ondernemers bot vangen.

Rechtsongelijkheid

Uit het onderzoek blijkt ook dat gemeenten heel verschillend omgaan met het toekennen van coronasteun. Bijvoorbeeld als het gaat om de Tijdelijke Ondersteuning Noodzakelijke Kosten (Tonk). Dat leidt tot ongelijkheid, zegt Cristel van de Ven, voorzitter Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN). ‘Bij ene gemeente moet je echt op zwart zaad zitten voordat je steun krijgt, bij de andere mag je wel wat eigen vermogen hebben.’

Juist door die sterk wisselende eisen deden in eerste instantie weinig zzp’ers een aanvraag voor Tonk, reden voor minister Koolmees van Sociale Zaken om gemeenten in april op te roepen ‘ruimhartig’ met de regeling om te gaan. Of dat ook gebeurt lijkt vaak afhankelijk te zijn van de lokale financiële huishouding.

Ook de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) riep op de Tonk ruimhartig toe te kennen, maar noemt de verschillen tussen gemeenten verklaarbaar: ‘Omdat de woonlasten in Stadskanaal op een ander niveau liggen dan in bijvoorbeeld Amsterdam, is het logisch dat er verschillen zijn’, aldus Peter Heijkoop, voorzitter van de commissie Participatie, Schuldhulpverlening en Integratie bij de VNG en wethouder in Dordrecht.

Gemeenten zijn nu bezig met het opschalen en verbeteren van de schuldhulpverlening, laat hij weten. Want ‘nu de steunmaatregelen worden afgebouwd, verwachten we een toename van de schuldenproblematiek.’ Ombudsman Van Zutphen hoopt dat de ondernemers die in de schulden komen humaan behandeld zullen worden, zodat zij niet failliet gaan. ‘Want die onderneming overeind houden: dat is altijd het doel geweest.’

BRON 

beUnited Memberships

Wordt ook beUnited Member

Het beUnited Membership is speciaal ingericht om Midden & Klein Bedrijf (MKB) ondernemers, financieel zo laagdrempelig mogelijk (24/7) toegang te geven tot Belangenbehartiging en erkende hoogwaardige specialisten op het gebied van Ondernemerschap en Juridische & HR kwesties, zonder dat het extra veel tijd, omzet, (te hoge) kosten en energie met zich mee brengt. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
Veiligheidsrisico's Coronavaccins duizenden % hoger dan Influenzavaccins

Veiligheidsrisico’s Coronavaccins tot 7707 procent hoger dan Influenzavaccins

De Veiligheidsrisico’s van Coronavaccins zijn tot 7707 procent hoger dan die  Influenzavaccins zo blijkt uit cijfers van bijwerkencentrum Lareb.

Ten opzichte van Influenzavaccins geven de cijfers van Lareb aan dat de Coronavaccins eenvele malen hoger veiligheidsrisico met zich mee te brengen t.w.:

  • 2688% meer meldingen,
  • 3663% meer doden,
  • 2300% meer miskramen
  • 7707% meer opnames

Covid vaccinaties stoppen

De vraag is gerechtvaardigd of het, met dermate hogere veiligheidsrisico’s, niet vele malen verstandiger is om met het Covid Vaccinatie Programma te stoppen.

 

Wat is Bijwerkingencentrum Lareb?

Bijwerkingencentrum Lareb is het Nederlandse meld- en kenniscentrum voor bijwerkingen van geneesmiddelen, waaronder vaccins, én geneesmiddelengebruik tijdens zwangerschap en borstvoeding. Lareb signaleert risico’s van het gebruik van geneesmiddelen in de dagelijkse praktijk en genereert en verspreidt kennis hierover.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
beUnited MKB roept Eerste Kamer dringend op Stem niet in met testwet

MKB roept Eerste Kamer dringend op: Stem niet in met testwet

beUnited roept, namens het MKB, in een brandbrief de Eerste Kamer dringend op het vertrouwen in de politiek te herstellen door niet in te stemmen met de (tijdelijk)test-wet.

Het vertrouwen in het crisisbeleid van de overheid onder MKBers en hun personeel is tot een dieptepunt gedaald, blijkt uit de vele reacties die bij MKB organisatie beUnited de afgelopen maanden binnenstromen. Ook steeds meer andere beroepsgroepen zoals zorg, juristen en academici benaderen ons om samen op te trekken tegen dit beleid. Het water staat ver boven de lippen en de politiek lijkt verder van de maatschappij te staan dan ooit tevoren.

Test-wet is vrijbrief

De test-wet is volgens het MKB een vrijbrief voor de overheid om direct invloed op de bedrijfsvoering van ondernemers uit te blijven oefenen. Slechts de modelering van het OMT is voldoende om het testen tot het nieuwe normaal te maken. De samenstelling van het OMT, dat blind het beleid van het ondemocratische WHO volgt, is te beperkt om daar die macht aan te blijven geven.

“Als wij als ondernemers alles zouden beslissen op slechts één specialisme binnen onze bedrijven of blind volgen wat anderen doen, zouden we geen jaar overleven”, aldus Pancras Pouw, oprichter van beUnited, de krachtigste MKB organisatie in Nederland.

Eindeloos verlengen doorn in het oog

Het eindeloos verlengen van zogenaamd tijdelijke maatregelen waarvoor wereldwijd nimmer is aangetoond dat ze effect hebben, is een doorn in het oog van het MKB. Voortschrijdend inzicht, waarbij de modellen gelukkig geen werkelijkheid blijken te zijn, lijkt het OMT en het ministerie niet tot inkeer te brengen.

Niet opschalen zorgcapaciteit onbegrijpelijk

Het niet opschalen van de zorgcapaciteit is voor de noodlijdende MKBers onbegrijpelijk, dat was tenslotte waarom we even pas op de plaats moesten maken. Het lijkt wel of we dat met zijn allen zijn vergeten. Het testen is sowieso mosterd na de maaltijd, de IFR blijkt volgens het OMT en de WHO tussen 0,23 en 0,15% te variëren dat is heel wat anders dan de 3% die wij allemaal vreesde.

Gerommel met belastinggeld onacceptabel

Daar komt nu het gerommel met ons zuur verdiende belastinggeld waarvan zonder bonnetjes 5,1 miljard is uitgegeven bij, en dat doet pijn, heel veel pijn. Zeker als de ondernemer zich daar nu diep voor in de schulden heeft moeten steken en zijn personeel voor op straat heeft moeten zetten. Er zijn al 300.000 verborgen werklozen en daar komen straks nog velen bij. Ondernemers zullen tussen de 3 en de 10 jaar nodig hebben om belastingschulden af te lossen. En daar wordt dan op deze manier door een ministerie mee omgegaan. “Dit is onacceptabel.”

Testbeleid leidt tot ongelijk speelveld

Dat het testbeleid voor de gemiddelde MKBer helemaal niet uitvoerbaar is en leidt tot een ongelijk speelveld is al voldoende reden de wet naar de prullenbak te verwijzen. Daarnaast zijn ook de aanbestedingsregels genegeerd en is er een blanco chequegegeven aan een nieuwe partij voor de testen en dat de MKBers die al teststraten op eigen kosten hebben neergezet niet mee konden dingen is te gek voor woorden.

Daar waar de ondernemer voor elke euro een bonnetje moet hebben en voor een opdrachtje van 2 ton door de administratieve nachtmerrie van aanbestedingen moet worstelen, is dit niet goed te praten. Dit is de druppel die de emmer doet overlopen, het vertrouwen in de overheid is tot een dieptepunt gedaald. Alleen de Eerste Kamer kan dat nu nog herstellen.

Brandbrief Eerste Kamer

beUnited roept daarom, namens het MKB, in een brandbrief de ervaren Eerste Kamer leden dringend op om nu een positief signaal aan de 1,9 miljoen MKBers en hun 7 miljoen werknemers af te geven en deze wet terug naar de kamer te sturen.

Dit met de dringende boodschap, ga deze zomer niet op reces, zoals ook het overbelaste zorgpersoneel, de noodlijdende ondernemer en de Nederlander zonder vakantiegeld niet op reces kan. Vorm een zakenkabinet dat direct van start gaat met een beleid terug naar het oude normaal en het bouwen aan noodvoorzieningen voor een eventuele pandemie. Het alternatief is dat de grootste werkgever van Nederland eieren voor zijn geld kiest en de stekker eruit trekt voor het echt te laat is. Ervan uitgaande dat het laatste niet de doelstelling is, blijven we samen met onze werknemers als grootste bijdrager aan de staatskas liever meewerken aan het herstel van de economie, werkgelegenheid en de bouw van de noodvoorzieningen.

Download

Brandbrief aan de Voorzitter Eerste Kamer

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
beUnited MKB roept Eerste Kamer dringend op: Stem niet in met testwet

Midden en Kleinbedrijf fel tegen tijdelijke wet testbewijzen

Het is zowel voor de ondernemers uit het MKB als de samenleving niet te aanvaarden dat testen voor toegang wettelijk wordt ingevoerd. Dit schrijft de grootste onafhankelijke MKB organisatie beUnited met 38.000 leden in een open brief aan de Tweede Kamer, die dinsdag stemt over de tijdelijke wet testbewijzen Covid-19. 

De MKB sector, 99% van het totale bedrijfsleven in Nederland, bestaat uit totaal meer dan 1,9 miljoen zelfstandigen met circa 7 miljoen werknemers. Een sector van het allergrootste belang voor de Nederlandse economie. Samen met de werknemers vullen zij het merendeel van de schatkist waar nu 925 miljoen uit dreigt te worden verspild.

Uit een recente enquête onder beUnited-leden blijkt dat MKB ondernemers vinden dat heropening van de samenleving zo snel mogelijk en zonder barrières dient plaats te vinden. Voor het overgrote deel zijn zij niet bereid, nog in staat, om testbewijzen als voorwaarde voor toegang in te zetten. Ook de door de overheid bedachte noodvoorzieningen kunnen praktisch en kostentechnisch niet permanent geïnstalleerd blijven.

Tevens blijkt uit de enquête dat de steunmaatregelen verre van toereikend blijken, de reserves zowel zakelijk als privé op zijn, de belastingschulden onoverkomelijk en de verborgen werkloosheid inmiddels zeer hoog is. Er dient een beroep te worden gedaan op andere vormen van solidariteit en beter doordachte maatregelen bij eventuele volgende uitbraken.

Testen voor toegang is praktisch gezien onhaalbaar en te duur

Voor ondernemers en de samenleving is het onwenselijk dat er een maatschappij ontstaat waarbij toegangstesten een norm worden. Testen ondermijnt het gelijke speelveld in het bedrijfsleven. Voor het MKB is het niet haalbaar om zich in te richten op de controle op testresultaten. Deze zijn niet lang genoeg geldig om in de praktijk te functioneren. Daarbij is het ook onrealistisch om te denken dat werknemers en bezoekers de mogelijkheid, tijd of motivatie hebben om voor een bezoek naar de testlocaties af te reizen.

Los van de eventuele kosten van de test zelf staat de benodigde inspanning van het individu niet in verhouding tot de vrijheid die daarmee zou worden teruggegeven aan de samenleving. Er zal tevens een onacceptabel verschil ontstaan tussen grote en kleine bedrijven of organisaties. Het gelijke speelveld is volledig zoek met een maatregel als deze. De investering en operationele kosten van de controle op testresultaten zijn voor kleine organisaties niet te dragen. Tevens werpt het testen voor de bezoeker of consument een te hoge drempel op.

Geen nieuwe maatregelen als lockdowns of avondklokken

Het wordt tijd dat er gerichte maatregelen worden genomen en blijk wordt gegeven aan voortschrijdend inzicht. Er is geen enkel onderzoek dat aantoont dat de maatregelen die zijn genomen effect hebben gehad op de verspreiding van het virus. Maatregelen als het beschermen van de kwetsbaren en de maatschappij-brede inzet op goede ventilatie zullen effectiever zijn nu de WHO en het CDC inmiddels ook erkennen dat aerosolen de grootste rol spelen in de verspreiding.

Installeren van permanente noodvoorzieningen

“Ondernemers weten als geen ander dat een leven zonder risico’s niet bestaat. We leven al eeuwen met het risico van virussen maar daar kunnen we ons leven niet voor stilzetten. Laten we samen blijven werken aan een gezondere maatschappij, met gezonde voeding, sporten, sociale contacten en minder stress. Iets waar deze maatregelen juist volledig aan voorbij gaan”, aldus Pancras Pouw, oprichter van beUnited.

Zoals aan het begin van de crisis ten doel was gesteld, dringt het MKB aan op het installeren van een permanente noodvoorziening in de gezondheidzorg voor uitbraken als corona. Het is ondenkbaar dat de maatschappij ooit nog op deze wijze onherstelbare schade oploopt door een aanpak zoals die het afgelopen jaar heeft plaatsgevonden.

Andere vormen van solidariteit

Het leek zo duidelijk, er alles aan doen om de ouderen en kwetsbaren tegen het virus te beschermen, zelfs als dat verregaande implicaties heeft op het leven van de maatschappij. Maar solidariteit dient spontaan en onbaatzuchtig te zijn. Er is geen ethische of politiek-filosofische rechtvaardiging voor het wettelijk opleggen van solidariteit. 

Het huidig beleid creëert sociale cohesie enerzijds maar afgedwongen assimilatie anderzijds. Om verdere polarisatie te voorkomen is het daarom tijd om gezamenlijk de beleidsmatige bakens te verzetten en een beroep te doen op andere bronnen van solidariteit. We moeten meer geloven in innerlijke motivaties en in de kracht van menselijke empathie.

Het MKB werkt hard mee aan de oplossingen, maar wil niet langer langs de zijlijn toezien welke maatregelen er uit een zeer beperkt perspectief worden opgelegd. “We moeten niet normaal maken wat niet normaal is”, aldus onze Koning. Testen voor toegang is de druppel die de emmer doet overlopen. “Na anderhalf jaar spreken we niet meer van noodmaatregelen. Er is een structurele aanpak nodig. Daarvoor moet er een breed draagvlak zijn, geen opgelegde regels van bovenaf. Het draagvlak begint bij de voor de economie essentiële 1,9 miljoen zelfstandigen met hun 7 miljoen werknemers” aldus Pancras Pouw. Dat draagvlak is er niet voor een samenleving met testbewijzen, ook niet tijdelijk.

Download

Open brief aan de Tweede Kamer

Download | Tijdelijke wet testbewijzen covid-19

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing
beUnited nieuws Stap budget

De STAP-budget subsidieregeling komt eraan!

Op 1 januari 2022 wordt het STAP-budget geïntroduceerd. STAP staat voor Stimulering ArbeidsmarktPositie en vervangt de huidige belastingaftrek voor studiekosten. Om goed inzetbaar te blijven op de arbeidsmarkt, is het belangrijk dat mensen zich blijven ontwikkelen. Met het STAP-budget kunnen burgers regie nemen om hun positie op de arbeidsmarkt te verbeteren.

Met het STAP-budget kunnen werkenden en niet-werkenden maximaal 1.000 euro budget aanvragen voor een scholingsactiviteit. De STAP-budget regeling is een subsidieregeling van de Rijksoverheid en zal uitgevoerd worden door UWV. De regeling is in grote lijnen uitgewerkt en de definitieve regeling wordt in de loop van 2021 verwacht. De invoeringsdatum is 1 januari 2022.

Zo is STAP vooral bedoeld voor scholingsactiviteiten die opleiden tot een door OCW-erkend diploma of certificaat. En voor scholingsactiviteiten die opleiden tot een branche- of sector erkend certificaat, of een opleiding die is ingeschaald in het NLQF, en opleidingen van opleiders met een NRTO-keurmerk of voor EVC-procedures bij een erkende EVC-aanbieder. Het UWV, dat de regeling gaat uitvoeren, neemt alle goedgekeurde opleidingen op in een register. Dat register is te raadplegen in een nieuw te ontwikkelen STAP-portaal. Via dit portaal kan het STAP-budget eenvoudig en digitaal worden aangevraagd.

Geen andere financiering

Iedereen ouder dan 18 jaar kan de budgetten gebruiken, mits je binding hebt met de Nederlandse arbeidsmarkt. Een beperkender voorwaarde is dat je geen andere mogelijkheden mag hebben om de scholing te financieren. Het UWV kijkt hiervoor naar de criteria die bestaande opleidingen hanteren om subsidie te krijgen op soorten onderwijs. Zo kunnen mensen jonger dan 30 de STAP-regeling moeilijk gebruiken omdat ze vaak nog recht hebben op studiefinanciering. Het kabinet verwacht toch dat 200.000 tot 300.000 personen per jaar met een STAP-budget een scholingsactiviteit kunnen volgen. In totaal is 218 miljoen euro beschikbaar.

Waarom STAP?

De arbeidsmarkt verandert ingrijpend tussen nu en 2030 ingrijpend. En dat komt niet alleen door de opkomst van robots en computers, maar ook door maatschappelijke ontwikkelingen. Zo zal de vergrijzing de vraag naar zorgpersoneel verder laten stijgen. En monteurs en installateurs krijgen heel andere opdrachten als het land langzaam maar zeker van het gas af gaat.

Niet alleen jongeren

Al die nieuwe taken zou je bij voorkeur aan jongeren willen geven. Zij moeten er het langst mee doorwerken. Maar Nederland vergrijst, er zijn niet genoeg jongeren om dit aan ‘uit te besteden’. Ook kunnen de opleidingen niet snel genoeg volledig geschoolde mensen afleveren. Het hoeft ook niet alleen door jongeren te worden gedaan. Er zijn nu al meer ouderen dan jongeren op onze arbeidsmarkt.

Heel veel scholing is nodig

Miljoenen mensen moeten dus een ander beroep leren, of een andere invulling aan hun beroep geven. Steeds meer sectoren hebben te maken met een tekort aan goed gekwalificeerd personeel. In de onderwijs en de zorg, waar dat tekort al vrij lang speelt, hebben ze goede ervaringen opgedaan met aparte opleidingsprogramma’s voor zij-instromers en duale leerwerkroutes. De komende 10 jaar is er heel veel bij- en omscholing nodig, zowel bij de overheid als in het bedrijfsleven.

En de fiscale aftrek dan?

De fiscale scholingsaftrek, die nu nog bestaat, wordt vooral gebruikt door hoger opgeleiden. En deze mensen doen al relatief veel aan om-, her- en bijscholing. De mensen die het meeste baat hebben bij bijscholing zijn ‘helaas vaak ook de mensen die er het minst gebruik van maken. Denk aan flexwerkers, werkzoekenden en werkenden in krimpberoepen, zoals verkoop- en administratief medewerkers,’ aldus het ministerie in een persbericht. Daarom verdwijnt de fiscale scholingsaftrek

Hoe nu verder?

De concept-subsidieregeling STAP-budget is te vinden bij de Rijksoverheid. De definitieve versie van de subsidieregeling wordt, voorafgaand aan publicatie in de Staatscourant, nogmaals voorgelegd aan de Tweede Kamer. In de zomer verwacht minister Koolmees het programma voor implementatie van het STAP-budget voor de leggen aan de Kamer. Er is een aparte website over het STAP-budget. Het STAP-budget is onderdeel van de LLO-maatregelen (Leven Lang Ontwikkelen) van de overheid. 

beUnited Memberships

Wordt ook beUnited Member

Het beUnited Membership is speciaal ingericht om Midden & Klein Bedrijf (MKB) ondernemers, financieel zo laagdrempelig mogelijk (24/7) toegang te geven tot Belangenbehartiging en erkende hoogwaardige specialisten op het gebied van Ondernemerschap en Juridische & HR kwesties, zonder dat het extra veel tijd, omzet, (te hoge) kosten en energie met zich mee brengt. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on xing